mumovic.com

O familiji Mumović iz knjige "Gornje Polje kod Nikšića" autora Radivoja M. Tadića

MUMOVIĆI,ogranak drevnih Ugrenovića,javljaju se pod tim prezimenom još u davna vremena,prvo u Kočanima,a potom u Gornjem Polju,u Pragi i Tisi.Prema predanju,bliski su rod sa familijom Lekovići,pored čije kule se nalazi I njihova,znatno manja,čije se zidine i sada prepoznaju.Ako je tačno predanje da je Kula Lekovića u Kočanima,zidana davne 1448 godine,onda se mora prihvatiti I ono predanje da su se u Kočanima još prije Kosova naselili neki od Ugrenovića,odnosno potomci trojice braće:
1.Leka-Lekovići
2.Muma-Mumovići
3.Uroša-Uroševići
Zatim,predanja dalje govore o njihovim seobamaza Gornje Polje,Pragu,Glasinac,od kuda se,neki od njih,vraćaju na starevinu.
Nekoliko predanja iz zbirke Andrije Luburića I neki drugi izvori govore da su Mumovići staro bratstvo.To,izmedju ostalog,potvrđuje I činjenica da se sveštenik Marko,odnosno sveštenik Mileta Mumović pominje 1690 godine,prilikom napada turskog paše Džin-Alije na Nikšiće,o čemu je pisano opširnije u dijelu istorije.O prisustvu Mumovića u Gornjem Polju govori i ono već pomenuto predanje kako je neka baba Mumović,navodno obamela Turke da zidaju grad na Gradini iznad rijeke Rastovca nego da idu na glavicu,na kojoj se danas nalaze bedemi grada Nikšića,zidanog 1702. godine.I u vrijeme Baja Pivljanina pominje se neki sveštenik Mumović.Prema porodičnom predanju,to je bilo u Pragi,gdje je Bajo konačio sa družinom i sukobio se sa sveštenikom zbog toga što mu ovaj nije udovoljio nekim njegovim prohtjevima.S obzirom na vrijeme zbivanja,može se zaključiti d aje riječ o istom svešteniku koji se ranije pominje.
U Gornjem Polju postoje dvije lokacije koje se i danas po njima nazivaju.To su “Bare Mumovića”u Rastovcu i “Mumovina”kod Kule,u virskom kraju.Mumovići su,navodno,jedno vrijeme živjeli u Proplancima pa su,zajedno sa Vujičićima,zbog zidanja turskih karaula,preselili na drugi kraj polja,na “Mumovinu”,zemlju koju su kupili od Turaka,o čemu posjeduju i tapiju.Zatim su,takođe od Turaka,nešto kasnije kupili dijelove listobera i sjenokosa u Tisi i na Nozdrima.I danas se kod njih prepričava kako je Božana,udova Milete Mumovića,išla piješke na Cetinje da se žali Gospodaru na komisiju za dodjelu zemlje koja je uzurpirala njihov posjed i da će zbog toga morati sa djecom da se seli za Bosnu.Knjaz joj je obećao da će im biti vraćeno sve našta imaju tapije o kupovini,što je i ostvareno.
Neposredni predak Mumovića,zavičajnih u Gornjem Polju,zvao se Okica i on je kao povratnik sa Glasinca živio u Pragi.Umro je posle oslobodjenja Nikšića i u Pragi sahranjen.Okica je imao tri sina:.Miletu,Vuka,Stojana od Vuka i Stojana nije ostalo muškoga potomstva.
Mileta je poginuo 1876.godine u borbi protiv Turaka i od njega su ostali sinovi:Luka,Rade...Luka je imao sinove:Špira i blizance Antonija i Arsenija 
A Rade je imao sinove:Đoka,Vuka,Krsta i Lazara.
Špiro Lukin je umro na radu u Americi,bez poroda.Bez poroda su i Đoko Radov,koji je umro još kao dijete i Krsto Radov,koji je poginuo na Uzdomiru 1942.godine u borbi protiv Italijana I četnika.Od Antonija su:Miloš,koji ima Nikolu,Milivoja,Milana,Luku i Zorana;Božidar –Bajo,koji ima Dragoja i Rajka;i Dušan koji ima Stojana.Od Arsenija su :Mileta koji ima Dejana;Milorada-Pero koji ima Nenada i Radisava i Radovan bez potomstva.Od Vuka su Branko,koji ima Vuka i Đorđa,i Momčilo koji ima Andreja.Od Lazara su Radivoje,Novo,Radosav,Vlado,Dragutin i Rade.Dragutin ima Darka,Draška i Krsta,a Rade ima Veska i Željka,dok od ostalih Lazarevih sinova nema potomstva.
Godine 1858. bile su tri kuće Mumovića u Gornjem Polju,a 1875.godine samo jedna.Sada ih ima petnaest domaćinstava sa oko sedamdeset članova.Sva domaćinstva žive na Tisi,u Gornjem Polju i Nikšiću,sem Milete Arsenijeva koji sa sinom Dejanom živi u Beogradu i Dušana Antonijeva sa sinom Stojanom u Baru.

Porijeklo familije Mumović prema istraživanju gospodina Andrije Mumovića iz Beočina.
Pre dvadesetak godina gospodin Andrija Mumović iz Beočina istraživo je porijeklo familije Mumović i doznao sledeće:

Prezime nismo nikada mijenjali,a krsna slava nam je Sveti Joakim i Ana (22.septembra).
Potičemo iz Malene Banjske na Kosovu Polju ,i biježeći pred Turcima nastanili smo se u Nikšicu u Crnoj Gori kod jezera Krupac zajedno sa familijom Lekovići. Potom naseljavamo selo Gornje Polje na Vidrovanu kod Nikšica gdje i sada ima nekoliko kuca Mumovića.
Najstariji koga pamtimo zvao se Vuk i sa ženom Bojanom izrodio sinove Branka i Momčila i kćeri Rajku, Jovanku i Bebu.
Svi imaju svoje familije. 
Iz Crne gore tri brata Mumovića su odselili na Romaniju i to:
jedan na Ponor
jedan u Bukovik
jedan najvjerovatnije u Crnu Rijeku.

Pošto im je četvrti brat poginuo od Turaka,njegova žena je sa muškim detetom ostala u Crnoj Gori i od tog sina su tamošnji Mumovići.
Jedan od naših predaka po zanimanju je bio sveštenik i vodio je sve migracije stanovništva u jednoj svesci
koja se nalazi u manastiru Onogošt u Crnoj Gori.
Do te sveske gospodin Andrija nije uspjeo doći,ali obećavamo da ćemo se potruditi doći do nje,pa i te podatke objaviti na ovoj stranici.
 

Ako bilo ko ima još nekih podatak o našoj familiji,neka pošalje podatke na našu adresu,i mi će mo ih objaviti.